Actieve en creatieve nazomerweek? Beter leren schrijven op Vlieland?
Portretten van Vlielanders
Parlez vous francais? De zomer van 1970 op Schiermonnikoog
Boschplaat Berichten zondag 5 juli 2020, de finale
Boschplaat Berichten zaterdag 4 juli 2020
Boschplaat Berichten, vrijdag 3 juli 2020
Boschplaat Berichten, donderdag 2 juli 2020
Uit de dagboekaantekeningen van Karin Lodder en Oscar Kolb, vrijwillige vogelwachters in de Boschplaatbarak van Staatsbosbeheer Konden Karin en Oscar gisteren negentig bezoekers in het logboek van Staatsbosbeheer noteren, vandaag waren het er tien meer. Vogels van diverse pluimage doen elke dag het praathuis op de Boschplaat aan. Toeristen uit
Boschplaat Berichten, woensdag 1 juli
Uit het dagboek van Karin Lodder, vrijwillige vogelwachter in de Boschplaatbarak van Staatsbosbeheer Vroeger Pipowagen, nu keet. Wat is een treffende naam voor een huisje zonder wielen waarin elke week gedurende de zomermaanden maximaal twee vrijwilligers toezicht houden op ongewenst bezoek en flora en fauna beschermen. Het Staatsboshok, de vogelkijkhut,
Boschplaat Berichten, 30 juni
Uit het dagboek van Karin Lodder, vrijwillige boswachter op de Boschplaat Ik vuur een salvo aan vragen op Karin en haar keetmaatje Oscar af. In mijn keurige rijtjeshuis op de wal, ruim 100 kilometer verwijderd van het desolate landschap zit ik stinkend jaloers achter mijn PC een serie foto’s van
Boschplaat Berichten Dag 2
Dinsdag 30 juni 2020 Bericht van Karin Lodder, vrijwillige boswachter De storm raasde om de keet bij paal 22.4. Windkracht 7 en 8 huilde over het strand. De regen kwam met bakken uit de hemel. Niks geen Dark Sky Park om van te genieten. Hoewel storm ook zijn charmes heeft.
Boschplaat Berichten
Mijn fantasie wordt nog steeds geprikkeld door een titel als Op een onbewoond eiland. En dan denk ik niet aan de hit van Kinderen voor Kinderen maar aan een bezoek aan het onbewoonde eiland Griend of een weekje in de kijkhut op de zandplaat de Richel bij Vlieland. Die behoefte
Coronatroost: Het Wadden Overlevings Pakket
Net als elke burger die zich een beetje aan de coronavoorschriften van de onderkoning van Nederland houdt, zit ik thuis met een beperkte actieradius. Op het vaste land dus. In gedachten ben ik al tien keer de Waddenzee overgegaan. Een groot gevoel van heimwee overvalt me dagelijks. Ik kwel mezelf
WAD thuis: we hebben de film
WAD, de film We vliegen in een helikopter met telelenzen, groothoeklenzen en afluisterapparatuur naar een winters oorlogsgebied zonder mensen. We zien uitvergroot en mooi belicht de bewoners van de Noordzee, Waddenzee, strand, duinen, kwelders en slenken. Honderden roofdieren liggen te wachten op de gevechten tussen grijze zeehonden op leven en
Uit de oude doos Berenloop november 2007: Beer 2448 en berin Grietsje
Opgetogen sta ik op de eerste zondag van november met zo’n 3300 collega beren en berinnen te wachten op het alarmsignaal van de Brandaris, het begin van 21 kilometer Berenloop. 700 grote helden van de 42 km hebben hun eerste kilometers er al op zitten. Ik controleer m’n veters, bekijk
Geluksvogel vliegt van Hoogeveen naar Terschelling. Mei 2009
Mei 2009: Voor het eerst sinds twintig jaar was ik met de meidagen niet op het wad. Een unieke treurigheid. Voor mij. Ik wist me geen raad, liep met mijn ziel onder de arm, ik was uit mijn hum en voor mijn omgeving ongenietbaar. Ik voelde als een Japanse oester
Nostalgia: Oerol 2008 Bij wijze van coronatroost
Volgens Hessel, De bard van Terschelling, ziet iedereen tijdens Oerol minstens 1 voorstelling die hij niet begrijpt. Hij verkondigde deze wijsheid tijdens zijn optreden in zijn café met zijn dochter Tess en met zijn band. Ik voeg daaraan toe dat Oerol een vrouwenfestival aan het worden is. De mannen zijn