Rijzend water, koele wateren en Hoorn onder water
Toeval of lot: Vlieland gaat aan het Fortuna Bier
Zeesleper Holland in Rotterdamse havens 28-09-19
De vangst van de dag
Tuig van de Richel
Into the greate wide open, Vlieland september 2019
De Wadden. Een liefdesverklaring
Als ik de loopplank bestijg en de zee kan zien, kom ik in een ander levensritme. Ik doe mijn horloge af. Mijn hoge hartslag past zich soepel aan de lage snelheid van de veerboot aan. De sneldienst laat ik links liggen. Ik ben op weg naar een andere wereld. Op
Verslaafd aan de Wadden, hoe kom je eraan?
Ik geef het toe: ik ben verslaafd aan de Wadden, ik kan niet zonder de eilanden, de zee, de duinen, het strand, de kwelders en de geulen. Ik vertoon ontwenningsverschijnselen als ik er een tijdje niet ben geweest. Mijn omgeving vindt me dan echt niet zo leuk. Hoe ben ik
Naar Rottumeroog, een reisverslag
Op het moment zelf besef je nog niet zo goed wat precies de betekenis is van wat je hebt meegemaakt, maar als je je verhaal doet aan een ander realiseer je je dat je ervaring uniek en heel bijzonder is. Het overkwam me op een prachtige herfstdag in 2016 met zomerse
Van stad tot Wad
Er is geen einde en geen begin aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden, alleen dit wonderlijk gespleten lange heden. M. Vasalis Ik hoor bij het opkomen van de zon enkel en alleen het geluid van de meeuwen, waterhoentjes, ganzen en eenden. De westenwind streelt  fris doch aangenaam mijn ochtendtronie.
Ode aan de Wadden
De zeewind voelt als een zinderende tinteling De horizon magnetiseert de onbereikbare droom Het zand vraagt om een hand De strekdam heimelijk verborgen Ik volg de meeuw langs de vloedlijn Mijn voetspoor verdwijnt onder druk van het tij Alles verandert en blijft gelijk
Onder mijn schapenwollen deken
Onder dat dekentje van het Deense wad ergens in de Randstad mijmer ik over onze eigen Wadden, over de wandelingen langs het strand, door de duinen en bossen. Ik denk aan de scholeksters en zilvermeeuwen langs de vloedlijn en de grutto’s en eidereenden in de polders.  Heerlijke natuur, cultuur en
Oorlog op het Wad
Ik heb iets met de oorlog. Karrenvrachten vol vragen heb ik over ’40-‘45. Ik zou mijn vader ernaar willen vragen. Hij zweeg zijn leven lang. Stelde ik de verkeerde vragen? Ik wou de vriend van mijn vader ernaar vragen. Hij nam de verzwegen antwoorden ook het graf mee in. Boeken,
Zeilend naar ‘t eiland
Op  weg naar losse gronden in de zee zeilen we het vaste land uit. De stevige noordwestenwind snoert onze mondige monden. Waterdicht en ijsmutserig verpakt als rode maanmannetjes zetten we koers naar ons nova zembla. Aan boord drie vrienden die een weekend lang even het dagelijks keurslijf van 8 tot 5
Hoe was kamperen in 1970 op Vlieland?
Hoe ouder je wordt, hoe vaker je terugbladert in je verleden. Kees van Kooten omschreef dat ooit zo mooi met je autobio graven. Eerlijk gezegd heb ik wel wat steun-en hulpmiddelen nodig om op het spoor van weleer te komen. Fotoboeken zijn mijn Wegenwacht voor het geheugen. Daarom blader ik graag door die boeken van mijn verleden.